Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu?

Aile kurumu, toplumun ve hukuk düzeninin en temel yapı taşlarından birini oluşturmaktadır. Toplumsal düzenin sağlıklı bir şekilde işleyebilmesi, büyük ölçüde aile içi ilişkilerin hukuki bir zemine doğru olarak oturtulmasına ve nesebin kesin çizgilerle korunmasına bağlıdır. Günümüzde çeşitli sebeplerle bireyler, resmi evlat edinme prosedürlerinin getirdiği detaylı bürokratik süreçlerden kaçınmak gayesiyle hukuka aykırı yollara başvurabilmektedir. Kimi zaman tamamen iyi niyetle kimsesiz bir çocuğu koruma arzusuyla, kimi zaman da evlilik dışı doğan bir çocuğu toplumdan gizleme çabasıyla resmi makamlara yalan beyanda bulunulmaktadır. Bu bağlamda, hukuki danışmanlık arayan potansiyel müvekkillerimizin zihninde canlanan en temel sorulardan biri şüphesiz Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? sorusudur. Hukuk sistemimiz soybağının gerçeğe aykırı olarak tesis edilmesini kesin bir dille yasaklamış ve bu eylemi ağır yaptırımlara bağlamıştır. İlgili eylem yalnızca medeni hukuk ve aile hukuku boyutunda kalmamakta, doğrudan ceza hukuku kapsamında da ciddi bir suç teşkil etmektedir.

Hukuk büromuza başvuran müvekkillerimizin sıklıkla karşılaştığı bu süreçlerin karmaşıklığı oldukça yüksektir. Eylemin hem hürriyeti bağlayıcı cezalar doğurması hem de miras, velayet ve nafaka gibi konularda ileride telafisi güç zararlara yol açabilmesi nedeniyle konu son derece dikkatle incelenmelidir. Hukuk düzenimiz çocuğun üstün yararını ve gerçek biyolojik ailesiyle bağ kurma hakkını anayasal bir güvence altına almıştır. Bireylerin tamamen merhamet duygularıyla hareket etmiş olmaları kanun koyucu nezdinde suçu ortadan kaldıran bir unsur olarak kabul edilmemektedir. Doğumla veya kan bağıyla kurulan gerçek soybağının masa başında nüfus memurlarına yalan beyanda bulunularak değiştirilmesi kamu düzenini derinden sarsan bir eylem olarak değerlendirilmektedir. Hukuki destek arayışında olan kişilerin bu sürecin ne denli tehlikeli olabileceğini kavraması ve mutlaka alanında uzman bir avukat desteği alması gerekmektedir. Hazırladığımız bu detaylı rehber kapsamında Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? sorusunun hukuki ve cezai tüm boyutları derinlemesine incelenecek olup, mahkeme süreçlerinin nasıl işlediği güncel kanun maddeleri ve Yargıtay kararları ışığında aydınlatılacaktır.

Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? Türk Ceza Kanunu Kapsamında

Ceza hukukumuzda soybağının gerçeğe aykırı olarak kurulması doğrudan yaptırıma bağlanmış ve topluma karşı işlenen suçlar başlığı altında titizlikle incelenmiştir. Kanun koyucu elli iki bin üç yüz yedi sayılı Türk Ceza Kanununun iki yüz otuz birinci maddesinde bu eylemi açıkça tanımlamış ve çerçevesini net bir şekilde çizmiştir. İlgili kanun maddesinin birinci fıkrasına göre bir çocuğun soybağını değiştiren veya gizleyen kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılmaktadır. Büromuza hukuki destek için başvuran müvekkillerimize her zaman hatırlattığımız üzere, suçun temel amacı aile düzeninin korunup güvence altına alınması ve en önemlisi mağdur olan çocuğun gerçek ailesinden koparılmasının kesin olarak önlenmesidir. Kanun metni çok nettir ve bu suçu işleyen kişinin kimliğine, cinsiyetine veya çocukla olan yakınlığına bakılmaksızın doğrudan ceza tayini yoluna gidilmektedir.   

Suçun maddi ve manevi unsurları uzman avukatlarımızca incelendiğinde, failin bu eylemi gerçekleştirirken kullandığı yöntemlerin çeşitliliği dikkat çekmektedir. Çocuğun gerçek anne veya babası ile olan genetik ve hukuki bağını kopararak onu bambaşka bir kimlik altında tescil ettirmek bu suçun icrai hareketini oluşturur. Failin herhangi bir şahıs olması mümkündür. Hatta çocuğu evlilik dışı dünyaya getiren biyolojik anne veya baba dahi hukuka aykırı bir tescil işlemi yaptığında resmi makamları yanılttığı için bu suçun faili konumuna düşebilmektedir. Burada hukuk düzeni tarafından korunan hukuki yarar mutlak kamu düzeni ve çocuğun kendi genetik kimliğini bilme hakkıdır. Mağdur ise iradesi dışında soybağı değiştirilen, gerçek ailesi gizlenen ve sahte bir kütüğe kaydedilen savunmasız çocuktur. Uzman bir ceza avukatı ile çalışmak bu ağır yaptırımlarla karşı karşıya kalındığında kişinin adil yargılanma hakkının teminatıdır.   

Kanunlarımızda öngörülen cezalar incelendiğinde çocuğun gerçek soybağının kasten gizlenmesi veya değiştirilmesi halinde failin bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile yargılanacağı açıkça görülmektedir. Bu eylemin sağlık kurumunda bebeklerin karışmasına neden olmak suretiyle taksirle işlenmesi durumunda ise ilgili personele bir yıla kadar hapis cezası verilmektedir. Ayrıca suçu işlerken kamu görevlisine yalan beyanda bulunarak belge düzenletmek fiili üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası gerektirirken, nüfus işlemleri sırasında yalan beyan ve sahte tanıklık eylemi altı aydan dört yıla kadar hapis cezası ile çok daha ağır bir şekilde cezalandırılmaktadır. Bu sebeple ortada birbiriyle bağlantılı birden fazla suç şüphesi doğmaktadır.

Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? Kast Unsuru ve İyi Niyet Savunması

Suçun manevi unsuruna bakıldığında failin bu suçu mutlaka kasten işlemesi gerektiği açıkça görülmektedir. Çocuğun gerçek soybağını bilmek ve bunu resmi makamlar nezdinde değiştirmek veya gizlemek bilinci ile bilerek hareket etmek suçun oluşması için tek başına yeterlidir. Ancak hukuki danışmanlık hizmeti sunduğumuz potansiyel müvekkillerin savunmalarında en çok yanılgıya düştüğü nokta suçun işleniş amacıdır. Yargıtay içtihatları bu konuda son derece keskin bir sınır çizmektedir. Failin hangi saikle veya amaçla hareket ettiğinin suçun maddi unsurlarının oluşumu bakımından hukuk sistemimizde hiçbir önemi bulunmamaktadır. Bir başka deyişle failin çocuğu maddi zorluklardan kurtarmak, ona daha iyi bir eğitim ve gelecek sunmak, sokakta kalmasını engellemek veya evlat edinme prosedürlerinin uzunluğundan kaçınmak gibi tamamen merhamet duygularıyla hareket etmiş olması eylemin ağır bir suç teşkil etmesini maalesef engellemez.   

Kanun düzeni ve mahkemeler, resmi prosedürlerin dışına çıkılarak iyi niyet savunmasına sığınılmasını kesin surette reddetmektedir. Kişilerin kendi adalet anlayışlarına veya vicdani kararlarına göre nüfus kayıtlarıyla oynaması devletin resmi kayıtlarının ve sicillerinin güvenilirliğini derinden zedelemektedir. Bu sebeple fail mahkemede ne kadar iyi niyetli olduğunu ispatlarsa ispatlasın alacağı ceza ortadan kalkmamakta sadece hakimin takdiriyle belirli indirimler söz konusu olabilmektedir. Dolayısıyla Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? şeklinde doğan şüphelerin cevabı failin iç dünyasındaki niyetten tamamen bağımsız olarak mutlak surette evet olmaktadır. Hakkaniyete ve hukuka uygun olan tek yöntem kimsesiz bir çocuğa bakılmak isteniyorsa kanunun öngördüğü resmi evlat edinme yollarına deneyimli bir avukat eşliğinde başvurulmasıdır.   

Sağlık Kurumlarında Taksirle İşlenen Soybağını Değiştirme Eylemi

Söz konusu kanun maddesinin ikinci fıkrası tamamen farklı bir boyuta odaklanarak hastane, doğum evleri ve benzeri sağlık kuruluşlarındaki ihmalleri düzenlemektedir. İlgili madde hükmü özen yükümlülüğüne aykırı davranarak sağlık kurumundaki bir çocuğun başka bir çocukla karışmasına neden olan kişinin bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılmasını kesin olarak emretmektedir. Burada suçun kasten değil taksirle işlenmesi yani failin dikkatsizliği veya tedbirsizliği sonucu istemeden telafisi zor bir zarara yol açması durumu söz konusudur. Fail genellikle bu tür davalarda doğumhanede görevli hemşire, ebe, uzman doktor veya hasta bakıcı olabilmektedir.   

Yeni doğan bebeklerin kimliklendirme süreçlerindeki en ufak bir tıbbi veya idari ihmal, bebeklerin yanlış ailelere teslim edilmesine ve hayat boyu sürecek inanılmaz bir soybağı karmaşasına neden olabilmektedir. Kanun koyucu bu tür trajik ve geri dönüşü imkansız hataların önüne geçmek adına sağlık personeline çok ağır bir hukuki özen yükümlülüğü yüklemiştir. Sağlık çalışanlarının dikkatsizliği neticesinde gerçek biyolojik anne ve babasından koparılan çocuk, resmi kütüklerde yanlış ailenin bir ferdi olarak hayatına başlamaktadır. Yıllar sonra genellikle kan uyuşmazlığı veya DNA testleri ile ortaya çıkan bu tür gerçekler aileler üzerinde derin psikolojik travmalar yaratmaktadır. Bu durumda da suçun gerçek mağduru yine karıştırılan ve gerçek soybağından haksız yere mahrum bırakılan her iki çocuktur. Profesyonel bir hukuki destek bu noktada sağlık kuruluşlarına karşı açılacak maddi ve manevi tazminat davalarının başarıyla sonuçlanması için kritik önem taşır.   

Resmi Belgede Sahtecilik ve Yalan Beyan Suçları İle İçtima

Gerçeğe aykırı bir soybağı tescili kural olarak nüfus müdürlüklerinde devlet memuruna karşı yapılan bir takım yanıltıcı işlemler silsilesi ile hayata geçmektedir. Bu noktada tek bir fiille birden fazla kanun maddesinin aynı anda ihlal edilmesi durumu ortaya çıkar ki bu durum ceza hukukunda içtima kurallarının detaylı bir biçimde tartışılmasını zorunlu kılar. Hukuk büromuzun sıklıkla ilgilendiği bu tarz dosyalarda, çocuğun nüfusa kaydedilmesi sırasında nüfus müdürlüğüne giderek gerçek dışı beyanda bulunulması Nüfus Hizmetleri Kanunu altmış yedinci maddesi uyarınca altı aydan dört yıla kadar hapis cezasını gerektiren tamamen ayrı bir ağır suç teşkil etmektedir. Fail sadece başkasının çocuğunu kendi kütüğüne almakla kalmamış aynı zamanda devletin resmi kurumunu da kasıtlı yalan beyanla kandırmıştır.   

Bununla birlikte resmi belge düzenleme yetkisine sahip bir kamu görevlisine örneğin bir nüfus memuruna veya mahalle muhtarına yalan beyanda bulunarak sahte bir doğum tutanağı düzenletmek Türk Ceza Kanunu iki yüz altıncı maddesi kapsamında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturmaktadır. Eylemin niteliğine ve işleniş şekline göre bazı durumlarda failin eylemi sahte bir evrak üretmeyi bizzat kapsıyorsa kamu görevlisi olmayan failin resmi belgede sahtecilik suçundan dahi Ağır Ceza Mahkemelerinde yargılanması ihtimali doğabilmektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarına göre çocuğun soybağını değiştirmek maksadıyla resmi mercilere yalan beyanda bulunulması halinde ortada birbirine iç içe geçmiş girift suçlar bulunmaktadır. Yargılama aşamasında sanığın eyleminin hangi suça vücut vereceği ve hangi maddeden cezalandırılacağı son derece teknik bir avukatlık becerisi gerektirdiğinden alanında yetkin bir ceza avukatının güçlü savunmasına her adımda ihtiyaç duyulur.   

Ceza Yargılaması Süreci ve Görevli Mahkemeler

Çocuğun soybağını değiştirme suçu kamu düzenini ve nesebin korunması ilkesini çok yakından ilgilendirdiği için şikayete tabi bir suç olarak kesinlikle kabul edilmemiştir. Soruşturma makamları olan Cumhuriyet Savcılıkları böyle bir durumu herhangi bir ihbar, basit bir şikayet veya tesadüf eseri öğrendiklerinde derhal ve resen soruşturma başlatmakla yükümlüdür. Müvekkillerin sıklıkla sorduğu tarafların kendi aralarında anlaşması veya biyolojik ailenin şikayetinden vazgeçmesi durumu ceza davasının düşmesine veya kapanmasına kesinlikle neden olmaz. Ayrıca bu eylem Türk Ceza Kanunu kapsamında uzlaştırma müessesesine dahil edilen basit suçlardan değildir. Dolayısıyla fail ile mağdur veya mağdurun gerçek ailesi arasında bir uzlaştırmacı vasıtasıyla para karşılığı dahi anlaşma sağlanarak ceza sorumluluğundan kurtulmak hukuken imkansızdır.   

Söz konusu suç kapsamında yapılacak olan yargılamalarda görevli mahkeme kural olarak Asliye Ceza Mahkemeleridir. Bu suçlar bakımından olağan dava zamanaşımı süresi kanunda sekiz yıl olarak belirlenmiş olup ceza zamanaşımı süresi ise on yıl olarak katı bir şekilde uygulanmaktadır. Failin suçu işlediği tarihin üzerinden sekiz yıl geçmemişse hakkında kamu davası açılması ve yargılanması kaçınılmazdır. Hukuk büromuzun deneyimleri göstermektedir ki yargılama neticesinde verilecek hapis cezasının iki yılın altında kalması durumunda failin sabıka kaydı geçmişi ve mahkemedeki samimi pişmanlık içeren tutumu göz önünde bulundurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi deneyimli bir avukatın savunmasıyla güçlü bir ihtimal dahilindedir. Aynı şekilde hükmedilen hapis cezasının bir yıl veya daha az olması koşuluyla bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi de tamamen davanın gidişatına ve hakimin takdir yetkisine bağlıdır.   

Nüfus Kaydının Düzeltilmesi Davası ve Hukuki Boyutu

Ceza mahkemelerinde sanık konumundaki fail hakkında yürütülen yargılama işlemleri failin cezalandırılmasını sağlasa da, soybağı usulsüzce değiştirilen çocuğun kimlik bilgilerinin düzeltilmesi için bu mahkeme kararı tek başına yeterli olmamaktadır. Gerçeğe aykırı olarak oluşturulan bu sahte resmi sicilin biyolojik gerçeğe uygun hale getirilmesi için hukuk mahkemelerinde bambaşka ve yeni bir davanın açılması yasal bir zorunluluktur. Bu dava uygulamada ve doktrinde nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak adlandırılmaktadır. İlgili dava, nüfus sicilinde eksik tutulan, maddi hatalı olan veya tamamen kasıtlı olarak sahte beyanla oluşturulan bir kaydın gerçeğe uygun şekilde tashih edilmesini hedefler.   

Nüfus kaydının düzeltilmesi davaları doğası gereği doğrudan doğruya kamu düzenini ilgilendiren çok hassas davalardır. Aile kütüklerinin gerçeği yansıtması devletin temel anayasal görevleri arasındadır. Bu nedenle davanın görüldüğü mahkemelerde hakim tarafların sunduğu iddialarla veya delillerle bağlı kalmaksızın maddi gerçeği ortaya çıkarmak amacıyla resen araştırma ilkesini katı bir şekilde uygulamakla görevlidir. Kamu düzenine ilişkin olmasının müvekkiller açısından en büyük hukuki sonucu ise bu davaların hiçbir zaman zamanaşımına veya hak düşürücü bir süreye tabi olmamasıdır. Yani sahte tescil işleminin üzerinden on yıllar geçmiş taraflar yaşlanmış veya vefat etmiş olsa dahi ilgililer her zaman gerçeğe aykırı kaydın düzeltilmesi için dava açma hakkına sahiptir. Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? hususunda ceza davası zamanaşımına uğrasa bile, hukuk mahkemelerindeki bu düzeltme hakkı sonsuza dek baki kalmaktadır.   

Bu tür davalarda görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemeleridir. Yetkili mahkeme ise kural olarak nüfus kaydının düzeltilmesi talebinde bulunan kişinin veya bizzat kaydı düzeltilecek olan şahsın yerleşim yeri mahkemesidir. Eğer davası açılacak kişinin resmi bir yerleşim yeri yoksa nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir. Dava süreci genellikle Cumhuriyet Savcısının ve nüfus müdürünün veya özel olarak görevlendireceği bir nüfus memurunun resmi huzuruyla görülmekte ve doğrudan devletin gözetimi altında karara bağlanmaktadır. Mahkemece verilen kesinleşen karar doğrudan ilgili kişinin aile kütüğüne işlenerek hukuka aykırı durum tamamen ortadan kaldırılır ve çocuk gerçek biyolojik soybağına kavuşturulur.   

Soybağının Reddi Davası İle Nüfus Kaydının Düzeltilmesi Davasının Farkları

Hukuk pratiğinde ve büromuza başvuran potansiyel müvekkillerin sorularında en çok karıştırılan usuli konuların başında nüfus kaydının düzeltilmesi davası ile soybağının reddi davası gelmektedir. Bu iki dava türü sonuçları itibarıyla birbirine çok benzer görünse de hukuki nitelikleri, yargılama usulleri ve bilhassa tabi oldukları süreler bakımından birbirinden tamamen farklı iki ayrı bağımsız hukuki kurumdur. Nüfus kaydının düzeltilmesi davası doğrudan doğruya devletin tuttuğu sicil kayıtlarındaki maddi bir hatanın veya bilerek yapılan sahte bir tescilin iptal edilerek kaydın biyolojik gerçeğe uyarlanması amacını güder. Ortada hukuken geçerli kanuni bir babalık karinesi yoktur sadece memura verilen yalan beyana dayalı sahte bir kütük kaydı mevcuttur.   

Öte yandan soybağının reddi davası hukuken var olan ve kanundan doğrudan doğan güçlü bir babalık karinesinin çürütülmesi esasına dayanır. Medeni Kanunumuza göre evlilik birliği içerisinde doğan veya evliliğin sona ermesinden itibaren üç yüz günlük süre içinde doğan çocuk hukuken doğrudan doğruya mevcut kocanın çocuğu sayılır. Bu yasal durum kanuni bir karinedir ve aksi mahkeme kararıyla ispat edilene kadar geçerliliğini korur. Eğer koca çocuğun biyolojik olarak kesinlikle kendisinden olmadığını iddia ediyorsa uzman avukatlarımız eşliğinde açması gereken dava mutlaka soybağının reddi davasıdır. Babalık karinesine dayanan bu tür davalar Asliye Hukuk Mahkemesinde değil doğrudan doğruya uzmanlaşmış Aile Mahkemesinde görülmektedir.   

İki dava kurumu arasındaki en hayati fark kanuni sürelere ilişkindir ve pek çok müvekkil bu süreleri tek başına takip etmeye çalışırken kaçırdığı için büyük mağduriyetler yaşamaktadır. Nüfus kaydının düzeltilmesi davası hiçbir süreye tabi değilken soybağının reddi davası son derece sıkı ve acımasız hak düşürücü sürelere bağlanmıştır. Kanunda öngörülen hak düşürücü süreler kaçırıldığı takdirde baba veya anne biyolojik gerçeği elindeki her türlü raporla kanıtlasa dahi davaları mahkemece usulden reddedilebilmektedir. Tüm bu karmaşık usuli tuzaklar ve hak düşürücü süre tehlikeleri göz önünde bulundurulduğunda açılacak davanın doğru hukuki nitelendirmesinin son derece profesyonel bir avukat bakış açısıyla yapılması hak kayıplarını önlemek için zaruridir.   

Anayasa Mahkemesi Kararları Işığında Ananın Dava Açma Hakkı

Soybağının reddi davalarında geçmiş yıllarda mahkemelerde yaşanan en büyük hukuki problemlerden biri dava açma hakkının sadece kime ait olduğu hususuydu. Eski kanuni düzenlemelere göre sadece kocanın ve büyüdüğünde çocuğun soybağının reddi davası açma hakkı bulunmaktayken, biyolojik ananın bu davayı açma hakkı kanun koyucu tarafından ciddi şekilde sınırlandırılmıştı. Ancak Anayasa Mahkemesinin son dönemde verdiği emsal niteliğindeki iptal kararları sonucunda anneye de soybağının reddi davası açma hakkı resmen ve anayasal olarak tanınmış, bu konudaki hukuki eşitsizlikler giderilerek adalet sağlanmıştır.   

Özellikle boşanma veya evliliğin sona ermesinden sonraki üç yüz günlük bekleme süresi içinde doğan çocuk otomatik olarak kanun gereği eski eşin nüfusuna kaydedilmekteydi. Bu durum kadının yeni bir hayat kurmasını zorlaştırıyor ve çocuğun gerçek biyolojik babasıyla resmi bağ kurmasını tamamen engelliyordu. Hukuk büromuzun da yakından takip ettiği yeni düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi iptal kararları ışığında anne de artık kocasının çocuğun biyolojik babası olmadığını ileri sürerek bu karineyi mahkemede çürütmek için yasal yollara başvurabilmektedir. Ancak ananın dava açma hakkı da yine belirli çok sıkı hak düşürücü sürelere tabidir ve doğumdan itibaren bu kritik sürelerin avukat vasıtasıyla çok dikkatli takip edilmesi gerekmektedir. Eğer mahkeme aşamasında çocuk ile başka bir erkek arasında fiili bir soybağı ilişkisi kurulmuşsa davanın karmaşıklığı daha da artmakta ve birden fazla hukuki davanın eş zamanlı olarak yürütülmesi zorunluluğu müvekkiller için doğmaktadır.   

DNA İncelemesinin Davalardaki Yeri ve İspat Yükümlülüğü

Gerek nüfus kaydının düzeltilmesi davalarında gerekse soybağının reddi davalarında maddi gerçeğin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde mahkeme huzurunda ortaya çıkarılması esastır. Geçmiş on yıllarda sadece şahit beyanları ve basit kan grubu testleri üzerinden yürütülmeye çalışılan bu davalar, günümüzde genetik biliminin gelişmesi sayesinde kesin adli çözümlere kavuşmaktadır. Bu noktada modern tıbbın hukuk sistemine sunduğu en büyük ve kesin ispat kolaylığı şüphesiz bilimsel DNA testleridir. Nüfus kaydının düzeltilmesi davalarında her zaman doğrudan DNA testi yaptırılması kanuni bir katı mecburiyet olmamakla birlikte, mahkeme hakimi iddiaların ispatı ve adaletin tecellisi için genetik inceleme yapılmasını en güçlü delil olarak zorunlu görebilir.   

Özellikle resmi kayıtlarda anne olarak görünen kişinin çocuğun gerçek biyolojik annesi olmadığının tespit edilmesi ve ispatlanması durumunda mahkemedeki hukuki dengeler tamamen değişmektedir. Sahte anneliğin mahkemece tespiti halinde kocaya bağlı babalık karinesi de otomatik olarak çökmekte ve genetik annenin kocası olmayan kayden babanın kanuni babalık sıfatı da tamamen ortadan kalkmaktadır. Gerçek biyolojik babanın resmi olarak tanınması veya devlet kayıtlarına geçirilmesi ise soybağının reddi davası ile kendiliğinden otomatik olarak gerçekleşmez. Gerçek baba için uzman bir avukat aracılığıyla ayrıca bağımsız bir babalık davası açılması veya babanın yasal prosedürlere uyarak çocuğu resmi olarak tanıması gerekmektedir.   

Mahkemeler resmi DNA testlerinin sonuçlarına göre kesin hüküm kurarken aynı zamanda ergin durumdaki çocukların rızasını ve psikolojik üstün yararını da titizlikle gözetmek zorundadır. Adli Tıp Kurumu veya yetkili üniversite hastaneleri aracılığıyla gerçekleştirilen DNA eşleşmeleri mahkeme masrafları içerisinde de önemli bir yer tutmaktadır. Davanın niteliğine, tarafların sayısına ve genetik testin zorunluluğuna göre dava süreleri değişkenlik göstermektedir. Hukuk büromuzun tecrübelerine göre nüfus müdürlüklerine karşı açılan ad ve soyad değiştirme veya doğum yeri değiştirme davaları ortalama iki ile dört ay gibi kısa bir sürede sonuçlanırken, işin içine DNA testinin girdiği anne ve baba adı düzeltme davaları ortalama dört ile sekiz ay arasında sürebilmektedir. Cinsiyet değişikliği gibi çok daha kompleks hukuki davalar ise genellikle altı ay ile bir yıl arasında bir yargılama sürecini gerektirmektedir.   

Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? Miras Hukuku Sonuçları

Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? konusunu araştıran müvekkillerimizin sıklıkla gözden kaçırdığı ancak sonrasında en büyük maddi mağduriyetleri yaşadığı alan, konunun miras hukukuna yansıyan sarsıcı ve geri dönülemez boyutudur. Gerçeğe aykırı bir soybağı kurulduğunda sahte olarak nüfusa kaydedilen çocuk yasal anlamda tüm haklara sahip bir mirasçı statüsü kazanmaktadır. Bu durum murisin ölümünün ardından gerçek yasal mirasçıların kanuni haklarının ağır bir biçimde doğrudan ihlal edilmesi ve kendi paylarının haksız yere azalması anlamına gelir. Mirasbırakan kişinin ölümünün ardından yasal mirasçılar, kendi miras paylarının azalmasına neden olan bu sahte kütük kaydının iptali için uzman bir avukat aracılığıyla Asliye Hukuk Mahkemelerinde derhal harekete geçme hakkına kesinlikle sahiptir.   

Deneyimli avukat kadromuzun takip ettiği Yargıtay kararları açıkça göstermektedir ki karısının başka bir erkekten olan çocuğunu kendi öz çocuğu gibi nüfusa kaydettiren erkeğin ölümü halinde, adamın yasal mirasçıları maddi menfaatleri ve hakları ihlal edildiği için nüfus kaydının düzeltilmesi davası açabilirler. Sahte nüfus kaydının titiz bir mahkeme kararıyla iptal edilmesiyle birlikte bu kişi mirasçılık sıfatını geçmişe dönük olarak tamamen kaybeder ve haksız aldığı miras payları yasal faiziyle geri istenebilir. Ayrıca mirasbırakan sağlığında bu sahte çocuğa değerli bağışlamalarda bulunmuşsa veya vasiyetname düzenleyerek mal devretmişse gerçek mirasçıların kanunla korunan saklı payları ağır biçimde zedelenebilir.   

Türk Medeni Kanunu uyarınca altsoyun yani öz çocukların ve torunların saklı pay oranı yasal miras payının yarısı olarak koruma altındadır. Mirasbırakanın anne ve babasının her biri için belirlenen saklı pay oranı ise yasal miras paylarının dörtte biri kadardır. Sağ kalan resmi eşin saklı payı ise birlikte mirasçı olduğu dereceye zümreye göre yasal miras payının tamamı veya dörtte üçü oranında olabilmektedir. Sahte bir nüfus kaydı sebebiyle veya muris muvazaası içeren haksız kazandırmalarla diğer mirasçıların bu dokunulmaz saklı payları ihlal edildiğinde hukuk büromuz aracılığıyla tenkis davası gündeme getirilir. Tenkis davası ile mirasbırakanın yasal tasarruf sınırını aşarak yaptığı haksız devirlerin veya saklı payı ihlal eden usulsüz işlemlerin iptal edilerek yasal oranlara çekilmesi talep edilir. Görüldüğü üzere bir anlık yanlış bir karar, iyi niyetle yapılan usulsüz bir kayıt işlemi ileride nesiller boyu sürecek ağır miras davalarına, tükenmez hukuki uyuşmazlıklara ve aile içi büyük maddi çatışmalara zemin hazırlamaktadır.   

Yargıtay Kararlarında Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu?

Hukuk kurallarının somut olaylara uygulanması, kanun maddelerinin isabetli yorumlanması ve avukatların savunma stratejileri yüksek mahkeme konumundaki Yargıtay içtihatları ile doğrudan şekillenmektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2015/286 sayılı emsal kararı, Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? hususunda mahkemelerdeki tüm tartışmalara son noktayı koymuştur. İlgili güncel uyuşmazlıkta sanık konumundaki baba, gayri resmi bir ilişkiden dünyaya gelen biyolojik çocuğunu yasal bir evlatlık gibi değil de doğrudan doğruya resmi nikahlı eşinden doğmuş gibi nüfus müdürlüğüne bildirerek tescil ettirmiştir. Sanık mahkemedeki savunmasında çocuğun zaten biyolojik olarak kendisine ait olduğunu, gerçek genetik babası olduğunu dolayısıyla ortada soybağını değiştirmeye yönelik bir suç kastı bulunmadığını iddia etmiş olsa da Yargıtay bu savunmayı kesin bir dille reddetmiştir.   

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun detaylı gerekçesinde soybağının ailenin ve dahi toplumun en temel unsuru olduğu ısrarla vurgulanmıştır. Her ne kadar fail çocuğun kendi genetik babası olsa da çocuğu biyolojik annesi yerine resmi nikahlı eşinin üzerine kaydettirmesi hukuk düzeninde gözüken resmi soybağının kasıtlı olarak sahte beyanla değiştirilmesi anlamına gelmektedir. Genetik anne ve baba değiştirilemese dahi hukuk düzeninin asıl kabul ettiği resmi soybağı sicil kayıtlarıyla oynamak bu suçu şüpheye yer bırakmayacak şekilde kusursuz oluşturmuştur. Kişilerin kendi gayri resmi yaşantılarını devletin resmi evraklarına sahte beyanlarla yansıtması genel kamu güvencesini sarsmaktadır.   

Avukatlık pratiğinde Yargıtay kararlarında ısrarla vurgulanan ve müvekkillerimizin dikkat etmesi gereken bir diğer husus usul kurallarına tam riayet edilmesidir. Örneğin kanun gereği Asliye Hukuk Mahkemesinde açılması gereken bir nüfus kaydının düzeltilmesi davası, tecrübesiz bir yaklaşım veya yanlış hukuki nitelendirme sebebiyle Aile Mahkemesinde açılırsa mahkeme derhal görevsizlik kararı vererek davayı usulden reddetmektedir. Yetkili ve görevli mahkemenin başlangıçta yanlış belirlenmesi dahi yetkisizlik kararları ile dava sürecinin aylar hatta yıllarca lüzumsuz uzamasına neden olmaktadır. Aynı şekilde ceza davalarında suç tarihinin mahkeme gerekçeli kararına basit bir daktilo hatasıyla hatalı yazılması dahi Yargıtay tarafından doğrudan mutlak bozma sebebi sayılabilmekte ve yargılama süreçleri baştan başlamaktadır. Bu emsal Yargıtay kararları hukuki süreçlerdeki adımların ne derece hassas, hataya kapalı ve teknik olduğunu potansiyel müvekkillerimiz açısından açıkça kanıtlamakta ve uzman desteğinin önemini bir kez daha ortaya koymaktadır.   

Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? Sonuç

Hukuk sistemimizde aile kurumunun yasal yapısını ve nesebi bozmaya yönelik tüm fiiller, kanun koyucu tarafından doğrudan kamu düzenini derinden sarsan nitelikli eylemler olarak kabul edilmiş ve en ağır yaptırımlara tabi tutulmuştur. Bireylerin resmi evlat edinme yollarını tercih etmeyerek yasa dışı kestirme yöntemlerle nüfus memuruna beyan verip çocuk tescil ettirmesi, Türk Ceza Kanunu kapsamında doğrudan doğruya hürriyeti bağlayıcı ciddi cezalar ile sonuçlanmaktadır. Makalemiz boyunca müvekkillerimizi aydınlatmak gayesiyle detaylıca izah edildiği üzere failin iç dünyasındaki iyi niyeti, çocuğu koruma arzusu veya aile bütünlüğünü hukuka aykırı yollarla sağlama düşüncesi mahkemeler nezdinde hiçbir hafifletici geçerlilik taşımamakta ve eylemi suç olmaktan kesinlikle çıkarmamaktadır. Ceza yargılamasının yanı sıra bu hatalı nüfus sicil kayıtlarının Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılacak kayıt düzeltme davalarıyla tek tek iptal edilmesi de zorunlu, son derece yıpratıcı ve maliyetli bir hukuki prosedürdür. Bu yanlış eylemlerin miras hukuku bağlamında yıllar sonra gerçek yasal mirasçılara verdiği ağır zararlar, on yıllar süren yıpratıcı tenkis ve tapu iptal davalarına kapı aralamaktadır.

Anlatılan tüm bu hukuki süreçlerin ceza hukuku, aile hukuku ve bilhassa miras hukuku bağlamında birbirine girift, çok boyutlu ve son derece teknik uzmanlık gerektirdiği aşikardır. Davanın açılacağı doğru mahkemenin ilk celsede tespiti, DNA testi taleplerinin usulüne uygun ve zamanında yapılması, iddiaların hukuka uygun katı delillerle mahkemeye sunulması ve özellikle soybağının reddi gibi davalarda çok kısa olan hak düşürücü sürelerin titizlikle takip edilmesi, mahkemelerde telafisi imkansız hak kayıplarını engellemenin tek yasal yoludur. Ağır ceza davası hükümlerinden korunmak, yetkisizlik veya görevsizlik kararlarıyla boş yere zaman kaybetmemek ve mevcut hatalı nüfus kayıtlarını hukuka tam uygun şekilde tasfiye etmek ancak alanında son derece tecrübeli bir İstanbul Avukat rehberliğiyle mümkün olabilmektedir. İlgili ciddi uyuşmazlıklarda internetten edinilen kulaktan dolma yetersiz bilgilerle veya şahsi amatör çabalarla mahkeme süreci yürütmek yerine dinamik mevzuata, katı usul kurallarına hakim ve güncel Yargıtay içtihatlarını yakından takip eden uzman bir İstanbul Avukat ile çalışmanız hukuki güvenliğiniz, yasal haklarınızın eksiksiz tesisi ve ailenizin geleceği için hayati bir öncelik taşımaktadır. Hak kaybı yaşamamak adına profesyonel hukuki danışmanlık hizmetlerimizden yararlanabilirsiniz.

Başkasının Çocuğunu Kendi Nüfusuna Almak Suç Mu? Sık Sorulan Sorular